Fotios Balas

Εμείς γνωρίσαμε τον Φώτιο Μπάλα από τον κόσμο της μόδας, όπου το 2013 συνεργάστηκε με τους CelebritySkin και παρουσίασε την πρώτη του συλλογή με καπέλα στο “Athens Exclusive Designers Week”  και φέτος με τον Ilias Wia που έκανε τα αξεσουάρ για την κολεξιόν “Rabbit Heart”.

‘Oμως ο Φώτιος είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένας απλός σχεδιαστής αξεσουάρ, είναι καλλιτέχνης… Αρκεί να δεις κάποια από τα έργα του και θα καταλάβεις ότι είναι ένας μοντέρνος, αντισυμβατικός καλλιτέχνης, ο οποίος εκεί που εμείς βλέπουμε καθημερινά αντικείμενα, αυτός οραματίζεται ένα έργο τέχνης και το φιλοτεχνεί.

Ο Φώτιος Μπάλας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και από το 2012 είναι συνεργάτης της γκαλερί “LOLA NIKOLAOU” ενώ ταυτόχρονα ανήκει και στην συντακτική ομάδα του περιοδικού urbanstylemag.gr

Το 2008 βραβεύτηκε στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό ποίησης (Χ.Ο.Ν, Αθήνα).  Στο παρελθόν έχει εργαστεί ως διακοσμητής γάμων, σκηνογράφος και φωτογράφος μόδας και από το 2014 ο Φώτιος διδάσκει στην σχολή μόδας VELOUDAKIS.

Ο Φώτιος έχει συμμετάσχει σε αρκετές εκθέσεις κάποιες από τις οποίες αναφέρουμε ενδεικτικά παρακάτω.

2012

«ήREMο» (Lola Nikolaou Gallery– Θεσσαλονίκη)

«ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ» (MYRO Gallery-Θεσσαλονίκη-σε συνεργασία με την Lola Nikolaou Gallery)

2013

«Art for less» (Lola Nikolaou Gallery-Θεσσαλονίκη)

«Coco like Her» έκθεση/αφιέρωμα στην Coco Chanel (Lola Nikolaou Gallery-Θεσσαλονίκη)

«ART IS HARD» (Κρήτη)

«ΧΘΕΣ–ΣΗΜΕΡΑ–ΑΥΡΙΟ» (Lola Nikolaou Gallery-Θεσσαλονίκη)

«Deconstruction in Casa Bianca» (Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης)

2014

«Five young and three new artists» (Isnotgallery- ΚΥΠΡΟΣ)

«Lush Art In Austere Times» (Isnotgallery-ΚΥΠΡΟΣ)

«Rem-brand name project» (ART ATHINA)

«Rem-brand name project» (Lola Nikolaou Gallery-Θεσσαλονίκη)

«Δημοπρασία έργων νέων εικαστικών καλλιτεχνών» (ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ-Θεσ/νίκη)

Ο Ιστορικός Τέχνης, κος Χρονάκης Ανδρέας, έγραψε την παρακάτω κριτική για το έργο του.

 “Αναρωτιέμαι γιατί οι μητέρες έχουν μια ιδιαίτερη, γλυκιά έγνοια να φυλάξουν τα βαφτιστικά παπουτσάκια του παιδιού τους.Νομίζω όμως, γίνεται για μια αυτοδοξαστική πεποίθηση. Για την προσωπική προβολή… και αυτή την πεποίθηση θηλάζουν τρεις τροφοί: α) η εύλογη πεποίθηση ότι η Τέχνη χρειάζεται γερή υπόδης, β) η ευχαρίστησή μας ότι τα παπούτσια μας αφήνουν βαθύ χνάρι στα μέρη που περνάμε και γ) η υποψία ότι η ιστορία επιβεβαιώνει ως σωστό νούμερο παπουτσιών το δικό μας.Στην Τέχνη όμως υπάρχουν στιγμές που για μια σωστή οδοιπορία δεν χρειάζεται υπόδηση αλλά απέκδυση των υποδημάτων μας… και ενέχει αυτό ουσιαστικό συμβολισμό. Όταν απεκδύουμε τα παπούτσια μας, οι βάσεις του σώματος μας – τα πέλματα – εγκαταλείπουν την ατομική περιχαράκωση τους και εφάπτονται στη γη γυμνά. Τα γερά υποδήματα δηλώνουν Εγωισμό. Και στην Τέχνη εκφράζουμε το «Εγώ» μας, αλλά όχι τον Εγωισμό μας. Αυτό συμβαίνει και με τον Φώτιο Μπάλα. Εκφράζει το «Εγώ» του. Έναν εσωτερικό κόσμο έντονο και με δυναμική, μα κυρίως με άκρατη Φαντασία. Μια Φαντασία ικανή να δίνει Ζωή στα υλικά του. Έχει την ικανότητα να «ζωντανεύει» ένα οποιοδήποτε υλικό. Και από «οποιοδήποτε» υλικό, να το καθιστά «το υλικό»… Το υλικό μέσω του οποίου εκφράζει βιώματα, αίσθηση και αισθητική. Υλικά που χάνουν τη χρήση τους, για τον Φώτιο είναι υλικά δημιουργίας. Αφετηρία έκφρασης… Ζωντανό πνεύμα ο Φώτιος, χωρίς κανέναν αυτοδοξαστικό στόχο. Γι’ αυτό προσεγγίζει την Τέχνη και την καθιστά δική του και μάλιστα «ανυπόδητος»… χωρίς εγωιστικές ασφάλειες, αλλά μόνο διάθεση έκφρασης της ψυχής του… και γνωρίζει καλά να μεταχειρίζεται τη δική του ψυχή αλλά και των «συνομιλητών του – θεατών»,όπως ακριβώς μεταχειριζόμαστε ένα έργο Τέχνης: Την τοποθετεί στο καλύτερο φώς…”