Όταν κοιτάζω ένα πίνακα της καλλιτέχνιδας Νίνα Ασπετάκη, γεμίζω χαρά και αισιοδοξία. Είναι τα θέματα που πραγματεύεται, είναι τα χρώματα που χρησιμοποιεί, είναι η τεχνικής της που κάνουν ένα σύνολο που σου “ανοίγει την ψυχή”, σου φτιάχνει την διάθεση. Δεν πιστεύω ότι είναι τυχαίο γιατί τα ίδια συναισθήματα νιώθω όταν συναντώ και την ίδια. Από την εξωτερική της εμφάνιση που πάντα συνοδεύεται από χαρμόσυνα και τολμηρά χρώματα μέχρι την θετική της αύρα και αισιοδοξία. Οι κουβέντες μας είναι πάντα για τα όνειρά της που θέλει να πραγματοποιήσει και τα σχέδιά της, χωρίς νύξη για τις δυσκολίες που μπορεί να βρίσκονται μπροστά της.
Πότε συνειδητοποίησες ότι θα ακολουθήσεις την τέχνη ως επάγγελμα; Είχες κάποιες επιρροές από το οικογενειακό σου περιβάλλον;
Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου αγκαλιά με ένα μπλοκ ζωγραφικής και με μια μεγάλη κασετίνα με μαρκαδόρους, ξυλομπογιές και λαδοπαστέλ. Όπου και αν ήμουν, όπου και αν πήγαινα ήταν η παρέα μου, το παιχνίδι μου και ίσως ο μόνος τρόπος απασχόλησης να μην κάνω ζημιές και ζαβολιές για τους γονείς μου. Σίγουρα είχα επιρροές από τον μπαμπά μου ο οποίος ζωγραφίζει καταπληκτικά. Αν δεν είχε σπουδάσει εκπαιδευτικός πιστεύω ότι θα ήταν ένας πολύ καλός αρχιτέκτονας.
Ποιες τεχνοτροπίες ακολουθείς για την δημιουργία των έργων σου;
Μ’ αρέσει να πειραματίζομαι στη Τέχνη μου, να αλλάζω και να συνδυάζω διάφορες τεχνικές ζωγραφικής που έχω διδαχτεί από τους δασκάλους μου και να ανακαλύπτω καθημερινά δικούς μου συνδυασμούς υφών με διάφορα ετερόκλητα υλικά. Σίγουρα η Μεικτή Τεχνική υλικών σε πίνακές μου είναι από τις αγαπημένες μου.
Από που αντλείς έμπνευση και ποια τα κύρια χαρακτηριστικά των έργων σου;
Πιστεύω η ίδια η φύση είναι η υπέρτατη και ασυναγώνιστη Τέχνη του Θεού. Μου δίνει καθημερινά εικόνες που μου ενεργοποιούν την φαντασία για να δημιουργήσω θέματα σε μοντέρνο ύφος στους πίνακές μου, όπως αέρινα δέντρα, λουλούδια, αέναες γυναικείες φιγούρες που πετούν ελεύθερες στο άπειρο.
Με τι ασχολείσαι αυτή τη στιγμή και ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Αυτό το καιρό επαγγελματικά, διακοσμώ με έργα μου οικίες και μαγαζιά. Νιώθω ευλογημένη και χαρούμενη όταν ο κόσμος εμπιστεύεται τη Τέχνη μου. Είναι σαν να εμπιστεύεται την ίδια μου τη ψυχή να μπει στον προσωπικό και επαγγελματικό τους χώρο. Από τον Σεπτέμβριο ετοιμάζω την ατομική μου έκθεση και κάποια project που είναι στα άμεσα σχέδια μου.
Σκέφτεσαι να φύγεις στο εξωτερικό ή να προωθήσεις τα έργα σου εκεί;
Η βάση μου, η ζωή μου είναι στην Ελλάδα. Πάντα όμως είμαι ανοιχτή σε αξιόλογες εκθέσεις και project στα οποία έχω συνεργαστεί αρκετές φορές και στο παρελθόν όπου έχουν λάβει χώρο στο εξωτερικό όπως σε Αμερική, Κύπρο,Τυνησία, Βουλγαρία, Μοντενέγκρο. Έργα μου βρίσκονται σε Αμερική, Κύπρο, Ιταλία, Λονδίνο, Παρίσι, Σερβία.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι, βιβλίο, ταινία κτλ.
Το αγαπημένο μου τραγούδι είναι το “Υπήρχες Πάντα” του Σάκης Ρουβά ως παντοτινή Ρουβίτσα φυσικά. Δύο από τα αγαπημένα μου βιβλία είναι τα “Έντεκα λεπτά” και “Ο Αλχημιστής” του Πάουλο Κοέλιο τον οποίο θεωρώ ως τον καλύτερο ψυχολόγο συγγραφέα της ψυχής. Από τις αγαπημένες μου ταινίες είναι “Ο Τιτανικός” και το “La vita e Bella”.
Ποια πράγματα δεν σου αρέσει να κάνεις;
Χμμμ… δεν μ’ αρέσει να κάνω οτιδήποτε που δεν μ’ αφήνει να είμαι ο εαυτός μου και μου στερεί την ελευθερία μου.
Επιπλέον δεν μου αρέσουν οι δουλειές της καθημερινότητας όπως το σιδέρωμα και το ξεσκόνισμα, είναι αρκετά μόνοτονες στην πράξη.
Ποιες είναι οι πρώτες σου μνήμες;
Τα όμορφα και ξέγνοιαστα παιδικά μου χρόνια γεμάτα πολύχρωμες εικόνες, μυρωδιές και συναισθήματα αγνά.
Έχεις κάποια εμμονή;
Εμμονή με τη καθαριότητα και όταν δημιουργώ ένα έργο Τέχνης να το τελειώνω σύντομα. Άρα σίγουρα ο χρόνος κάποιες φορές γίνεται εμμονή.
Ποια από τις πέντε αισθήσεις θα θυσίαζες προκειμένου να κρατήσεις τις υπόλοιπες;
Θα ήταν τρομακτικό να μην είχα μια από τις πέντε αισθήσεις μου. Όμως νομίζω ότι με τη δύναμη της ψυχής, του Θεού και της επιβίωσης θα το αντιμετώπιζα. Όπως το αντιμετωπίζουν πολλοί Υπέρ Ήρωες συνάνθρωποί μας. Σε αυτούς αξίζει μόνο ο θαυμασμός μας για τη δύναμη της ψυχής τους στις δυσκολίες της καθημερινότητας και όχι η λύπηση.
Ευχαριστώ Πολύ Νίνα
Leave a reply