Η σχολική χρονιά έφτασε αισίως στο τέλος της και εγώ ομολογώ πως έχω τις μαύρες μου.
Μαζί με τη σχολική χρονιά τελείωσε και η πρακτική μου στην Παπαδέλη.
Και εξηγούμαι:
«Ξένες γλώσσες Παπαδέλη». Ένα παγερό απόγευμα του περασμένου Δεκεμβρίου πέρασα από συνέντευξη για την πολυπόθητη θέση σε αυτό το σχολείο. Είχε προηγηθεί ένα like στη σελίδα του στο Facebook, ορισμένα posts που με είχαν ενθουσιάσει και η παρακολούθηση του σεμιναρίου του. Ήξερα πως επρόκειτο να γνωρίσω έναν τελείως διαφορετικό κόσμο στον τομέα της διδασκαλίας Αγγλικών ως ξένη γλώσσα. Αυτό που δεν ήξερα ήταν ότι θα με έκανε να αναθεωρήσω τελείως τον ρόλο μου ως καθηγήτρια.
Πιθανώς θα αναρωτηθείς γιατί. Τι τόσο ξεχωριστό έχει η Σοφία Παπαδέλη που την διακρίνει από άλλα φροντιστήρια;
Τι σόι πρακτική ήταν αυτή τέλος πάντων;
Από το σεμινάριο “Enlish Tricks 4 U” στο Μέγαρο Μουσικής. Κάπου εκεί στο πλήθος ήμουν και εγώ!
Το μυστικό κρύβεται στο ότι η Παπαδέλη διαβάζει τις έρευνες στον χώρο της διδασκαλίας των Αγγλικών. Και τις διαβάζει ευλαβικά. Οι έρευνες αυτές λοιπόν υποστηρίζουν πως οι μαθητές μαθαίνουν καλύτερα όταν κινούνται, όταν παίζουν, όταν αλληλεπιδρούν.
Μέσα από τη διήγηση ιστοριών, τα διαδραστικά παιχνίδια, είτε με τη βοήθεια της τεχνολογίας είτε με την πιο παραδοσιακή χειροτεχνία, τη χρήση χρωμάτων και τα τραγούδια, ο/η καθηγής/τρια έχει τη δύναμη να περάσει πιο αποτελεσματικά τη γνώση στα μυαλουδάκια των μαθητών.
Το concept είναι ότι οτιδήποτε από την καθημερινή μας ζωή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαδραστικό υλικό μέσα στην τάξη. Πιο επίσημα αυτό ονομάζεται «διαφοροποιημένη χρήση αντικειμένων στην υπηρεσία της διδασκαλίας των Αγγλικών» και έχει φέρει πραγματικά επανάσταση στη μάθηση, μία επανάσταση με πρωταγωνιστές τους μαθητές που δεν χορταίνουν να παίζουν, να τραγουδούν και να ζωγραφίζουν εντός τάξης αλλά και στο σπίτι.
Το πράμα όμως δεν σταματάει εκεί. Αντιθέτως, οι έρευνες είναι μόνο η αρχή.
Η Παπαδέλη το έχει πάει ένα βήμα παραπέρα.
Μπαίνοντας στο πρώτο μου μάθημα είδα έκπληκτη βαρετές ασκήσεις να μετατρέπονται σε ευφάνταστα παιχνίδια.
Είδα γράμματα και λέξεις να παίρνουν σάρκα και οστά, να αποκτούν ονόματα και συνήθειες.
Είδα τα τετράδια να γεμίζουν χρώμα, σχέδια και ζωγραφιές.
Είδα γραμματικά φαινόμενα να μεταμορφώνονται σε ιστορίες, με πλοκή και δράση, όπως τα κόμικς που διαβάζαμε παιδιά.
Κάθε γράμμα είναι και ένας χαρακτήρας, κάθε λέξη και μία ιστορία!
Η Supergirl, ο χαρακτήρας-κλειδί για την εκμάθηση των χρόνων, σκέφτεται το καλοκαίρι!
Σε όλα αυτά δεν ήμουν μόνο απλός παρατηρητής. Κλήθηκα να γίνω μέρος της παραγωγικής διαδικασίας, να δημιουργήσω παιχνίδια και δραστηριότητες, να στύψω το μυαλό μου για νέες ιδέες ή να εκτελέσω ιδέες άλλων. Επιστράτευσα όλη μου τη δημιουργική σκέψη, όλη μου την καλλιτεχνία, έκανα brainstorming σε πολύωρα meetings με τη διευθύντρια και τις καθηγήτριες, συμβάλλοντας δυναμικά στη δημιουργική διαδικασία.
Δεξιά εγώ και η Πηγή τεστάρουμε το παιχνίδι – Αριστερά το παιχνίδι στην τάξη!
Συνειδητοποίησα πως το «θαύμα» για να γίνει, πέρα βεβαίως από τις βασικές γλωσσολογικές και διδακτικές γνώσεις, θέλει συνεργασία, θέλει άψογο συντονισμό. Θέλει κόπο και μεράκι. Θέλει σεβασμό στον μαθητή και τις ανάγκες του. Όχι άρπα κόλλα. Αντιθέτως, όλα μελετημένα, μέχρι τη τελευταία λεπτομέρεια. Κάθε μάθημα και ένα project.
Το ίδιο παιχνίδι στην τελική του μορφή, μετά το feedback!
Κατάλαβα λοιπόν πως για να πάει κανείς μπροστά δεν έχει ανάγκη να του χαϊδέψουν τα αυτιά. Χρειάζεται να μη παραιτείται στα δέκα «είναι λάθος» και να συνεχίζει για το ένα, το πολυπόθητο, το αυστηρό αλλά αντικειμενικό «μπράβο». Χρειάζεται σκληρή δουλειά και αφοσίωση. Δύο λέξεις που χαρακτηρίζουν όλο το ανθρώπινο δυναμικό αυτού του σχολείου. Η αυστηρότητα και η τελειομανία εδώ είναι το όχημα προς την επιτυχία.
Και την είδα με τα μάτια μου την Επιτυχία! Την είδα στα πρόσωπα των παιδιών. Μου χαμογελούσε όταν τα έβλεπα να απολαμβάνουν κάθε μάθημα. Με χαιρετούσε κιόλας, όταν έβλεπα μαθητές οκτώ ετών να μιλούν φαρσί την Αγγλική, με περίσσιο θάρρος! Και θα μου πεις, «έπεσες σε καλούς μαθητές». Όχι, αγαπητέ αναγνώστη. Σε διάστημα επτά μηνών παρακολούθησα τρία διαφορετικά 10μελή τμήματα. Τόσο τυχερή ήμουν;
Επί το έργον με την Άντζελα!
Από το “can I ask you a question” εντός τάξης, μέχρι το εντελώς αυθόρμητο “Miss, cool hair!” εκτός μαθήματος, κατάλαβα πως σε αυτό το μέρος τα παιδιά πετυχαίνουν τον πρωταρχικό στόχο: να μάθουν να χρησιμοποιούν μια ξένη γλώσσα στην καθημερινότητά τους και όχι μόνο σε ασκήσεις με κενά και αντιστοιχήσεις.
Το «μαθαίνω παίζοντας» είναι ο χρυσός κανόνας εδώ. Και η «πλάκα» είναι ότι όντως παίζουν. Και όντως μαθαίνουν. Ακόμη περισσότερη «πλάκα» είχε όταν άκουγα τα παιδιά να λένε το ένα στο άλλο «σήμερα δεν κάναμε καθόλου μάθημα! Μόνο παίζαμε!» Εκεί να δεις χαρά η Κωνσταντίνα! Διότι το παιχνίδι που υλοποιήσαμε είχε πιάσει τόπο, πέρασε όντως για παιχνίδι και όχι για εξάσκηση της ερώτησης στον Απλό Αόριστο!
Και θα αναρωτηθείς εσύ, που είσαι γονιός ή καθηγητής: Τι γίνεται με τα βιβλία και την ύλη; Και η κυρία Σοφία θα σου απαντούσε πως το βιβλίο το αγαπάμε, το συμβουλευόμαστε, είναι ο μπούσουλάς μας. Το ακολουθούμε και πάνω σε αυτό χτίζουμε δικό μας διαδραστικό υλικό. Με σωστή οργάνωση και διαχείριση χρόνου όλα δουλεύουν ρολόι, απλά με διαφορετικό τρόπο!
Χρώμα, κίνηση και λειτουργικότητα, τα συστατικά μιας διαδραστικής άσκησης!
Βέβαια, αν “πιάνει” το χέρι σου όλα είναι πιο εύκολα…
…ε, θέλει και λίγη φαντασία…
…και πρακτική σκέψη!
Καταλήγω λοιπόν στο ότι δεν πρέπει να στενοχωριέμαι. Οφείλω να νιώθω τυχερή που βρέθηκα σε αυτό το σχολείο, όπου η τέχνη, η δημιουργία και το παιχνίδι υπηρετούν την απόκτηση γνώσης. Που γνώρισα την φιλοσοφία του και τους ανθρώπους του. Που συνέβαλα και εγώ στον πιο πρωτοποριακό τρόπο διδασκαλίας και μάθησης!
Γιατί τώρα ξέρω πως once you go interactive, you never go back!
Αυτό θα είναι και το μότο μου.
Papadeli Language School…σε ευχαριστώ!
Papadeli Language School
Διεύθυνση: Σμύρνης 4, Καισαριανή
Τηλ: 2107220879
Site: https://papadeligames.wordpress.com/
FB: Papadeli Language School / English
Author
Κωνσταντίνα Πανοπούλου
Lifestyle Editor
Facebook Page : Hot Spots by Konstantina Panopoulou
Leave a reply