Ο 25χρονος ηθοποιός , σκηνοθέτης και σεναριογράφος, Χρήστος Ράντου, ζεί και εργάζεται στην Αθήνα. Τα τελευταία χρόνια έχει ακουστεί το όνομά του ανεβάζοντας θεατρικές παραστάσεις στην Αθήνα και όχι μόνο, που κοινό και κριτές αγάπησαν, αγκάλιασαν και ακόμα θυμούνται .Χαρακτηριστικό του έργο και όπως έχει δηλώσει ο ίδιος ένα από τα αγαπημένα του το “Ποιος Άμλετ”. Με αφορμή την καινούργια του παράσταση “Λερωμένα Εγώ” , στην οποία θα τον βλέπουμε κάθε Δευτέρα του Δεκέμβρη στο “Λουκούμι”(Πλ. Αβησσυνίας 3, Αθήνα) , και ώρα 21:21 δίπλα στους Κέλλυ Καλτσή, Πάρη Κονιδάρη, Ντιάνα Φραγκιά, πήραμε μία συνέντευξη για εκείνον, την δουλειά του και τις πηγές έμπνευσής του.
1. Ποιες είναι οι επιρροές σου για την έμπνευση στην δουλειά σου;
Kατά κύριο λόγο είναι τα βιώματα μου …αλλά περισσότερο είναι ο ήχος που κάνουν τα αντικείμενα τα ζώα οι άνθρωποι … Οι ήχοι με βάζουν να δημιουργώ ένα ολόκληρο έργο!
2. Τι είναι τέχνη για εσένα;
Τα λερωμένα πιάτα στο νεροχύτη , πρέπει κάθε φορά να υποδηθώ οτι είμαι κάποιος άλλος για να τα πλύνω… Πλάκα κάνω…. τέχνη είναι να τολμάς να πεις όλα όσα δεν μπορείς να πεις στον κόσμο ευθέως …και τα λες μέσα από μια σκηνή! Και ο κόσμος τότε τα δέχεται απλόχερα!
3. Πως είναι να είσαι καλλιτέχνης εν μέσο οικονομικής κρίσης;
Πάντα σε κρίση ήμουν οπότε δεν μου κάνει εντύπωση ….
4. Το έργο πραγματεύεται μία δραματική κατάσταση ενδοοικογενειακής βίας, πως μια τόσο εξωφρενική ατμόσφαιρα μπορεί να γίνει τέχνη;
Μπορεί να γίνει δίδαγμα ώστε να είμαστε ποιο ανθρώπινοι …και να βλέπουμε τον συνάθρωπό μας με αληθινά μάτια και όχι με τυφλά μάτια… θεωρώ πως ο πόνος είναι πηγή δημιουργίας, μια τέτοια κατάσταση σε ωθεί να βάλεις τους άλλους να ξυπνήσουν και να κάνουν κάτι για αυτό , γιατί όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε!
5. Εάν η δουλειά σου ήταν μουσική , πίνακας ή ταινία ποια θα ήταν ;
Θα ήταν ο πίνακας του Ντόριαν Γκρέι και ουρλιαχτά από όπερα !
6. Περιγραψέ μου τον εαυτό σου με 3 λέξεις
Μυστήριος , γλυκόξινος , γαλήνιος.
7. Ποια είναι τα 3 πράγματα που δεν αποχωρίζεσαι ποτέ όταν δουλεύεις ;
Τα τσιγάρα μου …τα τσιγάρα μου …τα τσιγάρα μου …
8. Το θέατρο είναι ο καθρέφτης του ηθοποιού λένε , τι πιστεύεις με βάση αυτό;
Δεν ξέρω αν είναι ο καθρέφτης , αλλά ξέρω ότι είναι ο εσωτερικός του κόσμος και μιλάει μαζί του κάθε φορά που είναι πάνω στην σκηνή!
9. Ποιος είναι ο ορισμός του καλού ηθοποιού;
Δεν υπάρχει καλός ηθοποιός , υπάρχει αληθινός άνθρωπος και ψεύτικος .
10. Τι πιστεύεις ότι πρέπει κάποιος να δοκιμάσει έστω μία φορά στην ζωή του από πλευράς τέχνης ;
Αυτό που αιώνια τον βασανίζει στην ψυχή του… στην τέχνη δεν υπάρχουν όρια όλα είναι αποδεκτά .

Leave a reply