Βίβιαν Κοντομάρη – ηθοποιός

Έχεις φοβίες;

Έχω πάρα πολλές. Έχω φοβία με τους κλειστούς χώρους, το ύψος, σκέφτομαι αρκετές φορές άσχημα πράγματα που μπορεί να συμβούν.

Και πως τις αντιμετωπίζεις;

Προσπαθώ να προχωρήσω παρακάτω, χωρίς να με καταβάλει ο φόβος, παριστάνοντας ότι δεν υπάρχει, όχι για να τον κρύψω αλλά για να τον ξεπεράσω.

Σε έχει επηρεάσει ποτέ πάνω στην δουλειά σου;

Ναι με έχει πιάσει κρίση πανικού την ώρα της παράστασης. Βρισκόμουν στην σκηνή κάνοντας ένα χορευτικό και άρχισα να πηγαίνω προς τα πίσω μέχρι που έφυγα από τη σκηνή. Νόμιζα ότι είχα πάθει κάτι σοβαρό, ότι ήμουν άρρωστη.

Φόρεμα & Top KOnDE

Τι είναι αυτό που σε χαλαρώνει;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει πιο χαλαρωτικό, δυναμωτικό και τονωτικό από την αγκαλιά του γιου μου. Όταν δεν μπορώ να την έχω προσπαθώ να κάτσω για λίγο χωρίς να σκέφτομαι τίποτα. Πράγμα φυσικά πολύ δύσκολο γιατί οι σκέψεις είναι καταιγιστικές.

Ο γιος σου σε ακολουθεί στην δουλειά σου; Στις πρόβες, στα γυρίσματα;

Όχι τόσο. Το παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς ζωής. Υπάρχουν φυσικά στιγμές που έρχεται και με βλέπει και μου λέει πάντα την ειλικρινή γνώμη του. Θα μου πει αν κάτι του αρέσει αλλά και αν δεν του αρέσει.

Πως προσπαθείς να έχεις ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής;

Θα παραδεχθώ ότι δεν υπάρχει απόλυτη ισορροπία. Αυτή τη στιγμή με τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις η οικογένειά μου αδικείται αρκετά. Αυτό που μου δίνει κουράγιο είναι ότι το παιδί μου δείχνει να με καταλαβαίνει και αυτό είναι κάτι που με βοηθάει. Από την άλλη και εγώ κρατάω τα καλοκαίρια για την οικογένειά μου, προσπαθώντας να αναπληρώσω τον χαμένο χρόνο.

Αν ήσουν εσύ δημοσιογράφος, ποια ερώτηση θα ήθελες να κάνεις;

Θα ρωτούσα “Αν υπάρχει κάτι για το οποίο έχεις μετανιώσει και αν θα ήθελες να αλλάξεις κάτι που έχει συμβεί.”

Εσύ λοιπόν έχεις μετανιώσει για κάτι και θα ήθελες να το αλλάξεις;

Σίγουρα δεν θα άλλαζα τίποτα. Γιατί όλα όσα σου συμβαίνουν στη ζωή είναι μια αλυσίδα και δεν θα είχα αυτά που έχω τώρα. Δεν θα γνώριζα τους ίδιους ανθρώπους, δεν θα είχα την οικογένειά μου. Σε σχέση όμως με τον προσωπικό μου απολογισμό θα ήθελα να ήμουν από παλιά, όσο δυνατή αισθάνομαι τώρα. Να εμπιστευόμουν περισσότερο το ένστικτό μου και να μην είχα αναλωθεί σε κάποια πράγματα που δεν το άξιζαν, χάνοντας χρόνο. Φυσικά ποτέ δεν χάνεις χρόνο, πάντα κάτι παίρνεις, απλά κάποιες φορές έδωσα πολλά περισσότερα από αυτά που πήρα.

Eυχαριστώ πολύ Βίβιαν

Σελίδα 2 από 2