Χρειάζονται και οι γυναίκες το “nothing box” τους

Λατρεύω το stand up comedy αρκεί να μην είμαι εγώ το “θύμα” που θα επιλέξει ο κωμικός για να πειράξει κατά την διάρκειά της παράστασής του. Αγαπημένο θέμα πάντα είναι η σχέση γυναικών ανδρών και κυρίως οι διαφορές τους. Όχι μόνο φυσιογνωμικά, αφού από την φύση μας είμαστε διαφορετικοί αλλά και ως συμπεριφορά. Για κάποιο λόγο σκεφτόμαστε και ενεργούμε διαφορετικά.

Σε μια αγγλική παράσταση που παρακολούθησα από την τηλεόραση, θα με συγχωρέσετε που δεν θυμάμαι το όνομα του κωμικού, άκουσα μια φράση κλειδί για εμένα που με έβαλε σε σκέψεις. Ο κωμικός είπε ότι οι άνδρες έχουν κάτι μέσα στο μυαλό τους που δεν μπορούν να καταλάβουν οι γυναίκες, το “nothing box” δηλαδή το “κουτάκι του τίποτα”. Εξήγησε λοιπόν ότι οι άνδρες πηγαίνουν συχνά σε αυτό το κουτάκι που σημαίνει ότι δεν κάνουν και δεν σκέφτονται τίποτα κάποιες στιγμές της ημέρας. Σε αντίθεση με τις γυναίκες που πρέπει διαρκώς να ασχολούνται με κάτι και εκνευρίζονται όταν βλέπουν τον σύντροφό τους σε αυτή την κατάσταση. Όπως ήταν φυσικό όλες οι ατάκες του κωμικού προκάλεσαν το γέλιο και από τις δύο πλευρές, εμένα όμως με “ξύπνησε”.

Δεν θέλω να παρεξηγηθώ, τα παραπάνω τα αναφέρω με πολύ αγάπη για το ανδρικό φύλο, άλλωστε είπαμε ότι από την φύση είμαστε διαφορετικοί, αλλά πάντα ίσοι. Ίσοι, λέξη κλειδί. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα και η γυναίκα να διεκδικήσει το “nothing box” της; Εμείς οι γυναίκες πιστεύω ότι είμαστε “προγραμματισμένες” να κάνουμε κάτι διαρκώς είτε αυτό λέγεται εργασία, είτε δουλειές στο σπίτι, είτε φροντίδα των παιδιών. Προσωπικά θα πω ότι νιώθω ενοχές αν δεν ασχολούμαι διαρκώς με κάτι. Αποτέλεσμα λοιπόν είναι να χάνουμε όλη μας την ενέργειά και στο τέλος της ημέρας να σκουντουφλάμε από την νύστα και την κούραση. Όχι φυσικά ότι δεν κουράζονται και οι άνδρες, αλλά νομίζω ότι αυτός ο μηχανισμός που έχουν κάποιες στιγμές να μην κάνουν τίποτα τους βοηθάει να κάνουν “επανεκκίνηση” στο σύστημά τους. Αντί λοιπόν να παραπονιόμαστε και πολλές φορές να εκνευριζόμαστε μήπως πρέπει να διδαχθούμε από αυτό; Να ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους και να αποκτήσουμε και εμείς το “nothing box” μας. Να αδειάζουμε κάποια στιγμή και εμείς όλες μας τις σκέψεις και όλες μας τις σκοτούρες και να χαλαρώνουμε… πραγματικά να χαλαρώνουμε… νομίζω ότι θα μας ωφελήσει και τους δυο.